ASSISTENTIE

In een geriatrisch revalidatiecentrum is een oudere man opgenomen die moet herstellen van een heupoperatie.

Met een van zijn zoons die op bezoek is, gaat hij in een rolstoel voor het avondeten naar de eetzaal waar alle patiënten eten. Drie dames zitten daar aan een ronde tafel. De man groet de dames in het voorbijgaan vriendelijk als zijn zoon hem naar de balie brengt waar eten geserveerd wordt. De dames zeggen niets terug, doen alsof zij de man niet gehoord hebben, maar volgen hem en zijn zoon vanuit hun ooghoeken.

De man en zijn zoon maken hun keuze en krijgen een dienblad met twee maaltijden. De zoon brengt eerst zijn vader naar een leeg tafeltje in de eetzaal. Dan loopt hij terug naar de balie om het dienblad op te halen. De dames aan de ronde tafel houden alles in de gaten. Als de zoon met het dienblad langs de dames naar zijn vader loopt, hoort hij hem fluisteren: “Die man is zeker altijd al gewend dat anderen voor hem lopen.”

De dames keuren de assistentie die de man krijgt van zijn bezoek af. Of zij zijn gewoon jaloers. Of waarschijnlijker: eenzaam.

The following two tabs change content below.
Jarenlang werkzaam op diverse afdelingen in de klinische psychiatrie. Tegenwoordig verpleegkundige en roosterplanner. Daarnaast actief als freelance journalist. Voorheen redacteur van India Nu, het enige Nederlandstalige tijdschrift over India. Publicaties: Hub’dulü, verwarring en verwondering in Azië (2003), Iedereen heeft wel wat (2010), Impact van suïcide op GGz-medewerkers (2012), In de psychiatrische kliniek, anekdotes uit de GGz (2013). Bezoek de website van Floris Bijlsma op http://www.florisbijlsma.nl/.

Laatste berichten van Floris Bijlsma (toon alles)