BALLET VAN BELEEFDHEID

Het Stedelijk Museum in Amsterdam heeft een overzichtstentoonstelling met werk van fotograaf en cineast Ed van der Elsken. De expositie trekt veel mensen, ook nog weken na de opening. Bezoekers drommen samen, kijken over schouders van anderen heen, stoten elkaar in het passeren per ongeluk aan, kijken tussen ruggen door naar bekend en minder bekend werk. Het woord dat het meest rondzingt door de zalen is: sorry.

Het publiek voert een ballet van beleefdheid uit. Zo lijkt het. En dat is op zijn minst opmerkelijk. Want Van der Elsken zei niet zo gauw sorry. Rauw, ongepolijst, dichtbij, echt. Niet te beroerd om een beveiliger van Joop den Uyl een kaakstoot te verkopen omdat Van der Elsken vond dat die man hem belemmerde in zijn werk.

Misschien had Van der Elsken een hekel gehad aan zijn tegenwoordig zo beleefde publiek. Misschien had hij erom gelachen. Misschien had hij genoten van het ballet.

The following two tabs change content below.
Jarenlang werkzaam op diverse afdelingen in de klinische psychiatrie. Tegenwoordig verpleegkundige en roosterplanner. Daarnaast actief als freelance journalist. Voorheen redacteur van India Nu, het enige Nederlandstalige tijdschrift over India. Publicaties: Hub’dulü, verwarring en verwondering in Azië (2003), Iedereen heeft wel wat (2010), Impact van suïcide op GGz-medewerkers (2012), In de psychiatrische kliniek, anekdotes uit de GGz (2013). Bezoek de website van Floris Bijlsma op http://www.florisbijlsma.nl/.

Laatste berichten van Floris Bijlsma (toon alles)