BEFEHL IST BEFEHL

Een Nederlands stel gaat voor een paar dagen naar de Oostenrijkse hoofdstad Wenen. Als zij de luchthaven uitkomen zien zij diverse bussen staan die naar verschillende delen van de stad en naar omliggende plaatsten gaan. In de bus die hen naar het centrum moet brengen, kopen zij twee kaartjes. De buschauffeur vraagt: enkele reis? Ja natuurlijk, we gaan niet op één dag naar de stad en weer terug naar de luchthaven, denkt het stel. “Ja graag.” Zij betalen en gaan zitten.

Een paar minuten later stapt een vrouw in die vraagt of het klopt dat een retourtje meerdere dagen geldig is. De chauffeur zegt dat het klopt. De vrouw bedankt de chauffeur voor de informatie. Het stel gaat naar de chauffeur terug en zegt dat dan ook wel te willen. “Dat kan niet meer, het enkeltje is al geprint. Ik heb jullie nog gevraagd wat jullie wilden.” “Das haben wir nicht gewusst dat een retourtje meerdere dagen geldig is,” probeert het stel nog. De chauffeur is onvermurwbaar.

Verbaasd gaat het stel weer zitten. De bus vertrekt. Onderweg blijkt er op een driebaans doorgaande weg naar het centrum een ongeluk gebeurd te zijn. Zonder enige mededeling op een van de matrixborden boven de weg verdelen alle auto’s van de middenbaan zich over de rechter- en linkerbaan. Zo kunnen hulpdiensten over de tussenliggende baan vrij  doorrijden. Het is een regel die een paar jaar eerder is ingegaan. Iedereen blijft netjes wachten en schuift metertje voor metertje op. Al met al zijn er in een kwartier tijd maar vier wagens van hulpdiensten langsgekomen. Toch is er geen enkele verkeershufter die van de vrije baan gebruik maakt om alsnog langs de file te scheuren.

De regeltjeswoede blijkt niet alleen bij de buschauffeur te passen, maar bij heel veel Oostenrijkers. Regels zijn regels. Wat zou dat in het Duits zijn?

The following two tabs change content below.
Jarenlang werkzaam op diverse afdelingen in de klinische psychiatrie. Tegenwoordig verpleegkundige en roosterplanner. Daarnaast actief als freelance journalist. Voorheen redacteur van India Nu, het enige Nederlandstalige tijdschrift over India. Publicaties: Hub’dulü, verwarring en verwondering in Azië (2003), Iedereen heeft wel wat (2010), Impact van suïcide op GGz-medewerkers (2012), In de psychiatrische kliniek, anekdotes uit de GGz (2013). Bezoek de website van Floris Bijlsma op http://www.florisbijlsma.nl/.

Laatste berichten van Floris Bijlsma (toon alles)