FRANKRIJK: SNOEPJES

Op het perron van het TGV-station van Avignon in Zuid-Frankrijk zeurt een kind langdurig bij zijn ouders om snoepjes die hij niet krijgt. Zij herhalen consequent de afspraak die zij kennelijk vooraf met hun zoontje hebben gemaakt: één snoepje per half uur; niet meer en niet minder. In de warmte beginnen de ouders hun geduld te verliezen, duidelijk hoorbaar aan de toon. Kortere zinnen, hogere stem, meer staccato.

In de trein gaat het jongetje verder. “Dus ik ik krijg elk half uur een snoepje. Duurt de reis echt zes uur? Dan krijg ik twaalf snoepjes!”

Dan verliest de vader zijn zelfbeheersing. Hij roept, duidelijk hoorbaar door de wagon: “Ja, dat klopt. En als je nu niet ophoudt over de snoepjes, dan prop ik ze alle twaalf gelijk in je mond en dan moet je de hele treinreis je kop houden!”

Het jongetje zwijgt verder over snoepjes.

 

IMG_5432

 

IMG_5452

 

The following two tabs change content below.
Jarenlang werkzaam op diverse afdelingen in de klinische psychiatrie. Tegenwoordig verpleegkundige en roosterplanner. Daarnaast actief als freelance journalist. Voorheen redacteur van India Nu, het enige Nederlandstalige tijdschrift over India. Publicaties: Hub’dulü, verwarring en verwondering in Azië (2003), Iedereen heeft wel wat (2010), Impact van suïcide op GGz-medewerkers (2012), In de psychiatrische kliniek, anekdotes uit de GGz (2013). Bezoek de website van Floris Bijlsma op http://www.florisbijlsma.nl/.

Laatste berichten van Floris Bijlsma (toon alles)