GEDAANTEVERANDERING

In de psychiatrische kliniek is een zogeheten ‘prikpunt’ geopend. Daar kunnen patiënten van alle afdelingen in het ziekenhuis bloed laten afnemen voor onderzoek naar bijvoorbeeld de concentratie van een bepaald medicijn in het bloed.

Op een ochtend komt een meisje van rond de twintig naar het prikpunt. Blik naar de grond gekeerd. Afhangende schouders. Armen bungelen langs haar tengere lijf. Zij lijkt haar best te doen om er vooral niet te zijn, niet gezien te worden, in het niets op te lossen.

Zij meldt zich bij de balie en gaat in de verder nog lege wachtkamer zitten. Daar staat een piano. Een tijdje zit het meisje in stilte. Dan staat zij op en loopt naar de piano, al even onopvallend als zij de kliniek kwam binnenwandelen. Ze doet de klep open en begint te spelen. Een deuntje uit de film Le Fabuleux Destin d’Amélie Poulain. Achter de piano verandert haar houding compleet. Zij zit rechtop, rechte rug, hoofd omhoog. Haar lijf deint mee op de muziek die zij zelf maakt.

Als zij klaar is met spelen, sluit zij de klep van de piano en staat op. Zij ziet in de wachtruimte een medewerker van het prikpunt staan die haar komt ophalen voor bloedafname. De medewerker bedankt het meisje dat zij zo mooi heeft gespeeld. Zij verschrompelt haast, zegt niets. Haar schouders zakken in, haar rug kromt zich. Bijna weer opgelost in het niets loopt zij mee met de medewerker.

The following two tabs change content below.
Jarenlang werkzaam op diverse afdelingen in de klinische psychiatrie. Tegenwoordig verpleegkundige en roosterplanner. Daarnaast actief als freelance journalist. Voorheen redacteur van India Nu, het enige Nederlandstalige tijdschrift over India. Publicaties: Hub’dulü, verwarring en verwondering in Azië (2003), Iedereen heeft wel wat (2010), Impact van suïcide op GGz-medewerkers (2012), In de psychiatrische kliniek, anekdotes uit de GGz (2013). Bezoek de website van Floris Bijlsma op http://www.florisbijlsma.nl/.

Laatste berichten van Floris Bijlsma (toon alles)