MAATWERK

In de psychiatrische kliniek komt een patiënt naar het verpleegkantoor. Puntbaardje, baret op, spitse kin, kunstenaarstype. Alleen een penseel ontbreekt nog in zijn hand.

Hij zegt tegen een uitzendkracht in het kantoor: “Ik wil Frans spreken.” Zij komt de patiënt graag tegemoet en doet haar best om enige woorden Frans te spreken. Om de man te plezieren.

De man kijkt haar daarop verwilderd aan. Hij scheldt, vloekt, slaat de kantoordeur dicht, verdwijnt naar zijn kamer. De uitzendkracht vraagt zich af wat zij verkeerd heeft gedaan.

Frans is de voornaam van de behandelend arts van de patiënt. Dat wist de uitzendkracht niet.

The following two tabs change content below.
Jarenlang werkzaam op diverse afdelingen in de klinische psychiatrie. Tegenwoordig verpleegkundige en roosterplanner. Daarnaast actief als freelance journalist. Voorheen redacteur van India Nu, het enige Nederlandstalige tijdschrift over India. Publicaties: Hub’dulü, verwarring en verwondering in Azië (2003), Iedereen heeft wel wat (2010), Impact van suïcide op GGz-medewerkers (2012), In de psychiatrische kliniek, anekdotes uit de GGz (2013). Bezoek de website van Floris Bijlsma op http://www.florisbijlsma.nl/.

Laatste berichten van Floris Bijlsma (toon alles)