SOFTWARE

Een kort filmpje van een dashbordcam laat zien hoe ver wij zijn.

De opnames zijn gemaakt vanuit een zelfsturende elektrische auto, Tesla. Die rijdt ergens op een snelweg in Nederland. Nog voordat de bestuurder het zelf heeft kunnen zien, heeft de software van de auto al gesignaleerd dat er een ongeval was kort voor de wagen. Direct gaat de auto automatisch in de remmen. Dat is een staaltje technisch vernuft dat terecht meteen de wereld rondgaat.

Zo ver zijn we dus.

De vrachtwagen waarmee de Tunesische man Anis Amri een aanslag pleegde op een kerstmarkt in Berlijn nadat hij de Poolse chauffeur had vermoord, moest het doen met eenvoudiger type software. De vrachtwagen kwam automatisch tot stilstand nadat deze een eerste marktkraam of persoon had geraakt. Ook niet verkeerd want zonder deze software had de vrachtwagen verder kunnen doorrijden en dus had de aanslagpleger dan meer mensen kunnen verwonden of doden.

Een gat in de markt is om alle vrachtwagens verplicht uit te rusten met software zoals de Tesla die heeft en deze verder te ontwikkelen. Met deze verder ontwikkelde software zou een vrachtwagen niet pas tot stilstand komen als die iets of iemand heeft geraakt. De software zou gedachten van de bestuurder kunnen analyseren en vaststellen of hij kwaad in de zin heeft. En – als dat het geval is – zou de vrachtwagen al bij voorbaat tot stilstand komen voordat de kwaadwillende bestuurder iets heeft kunnen doen. Of misschien kan de vrachtwagen zelfs stapvoets met automatisch vergrendelde deuren naar het dichtstbijzijnde politiebureau rijden waar door de software geïnformeerde agenten al staan te wachten. Ideeën genoeg.

Maar ja. Als de transportsector deze geavanceerde, nog te ontwikkelen software eenmaal heeft gerealiseerd, zijn er alweer tal van nieuwe manieren om terroristische aanslagen te plegen bedacht en verfijnd.

Zo blijf je altijd een stap achter en blijkt niets 100% te voorkomen.

Misschien is dat gewoon hoe het leven zelf werkt.

The following two tabs change content below.
Jarenlang werkzaam op diverse afdelingen in de klinische psychiatrie. Tegenwoordig verpleegkundige en roosterplanner. Daarnaast actief als freelance journalist. Voorheen redacteur van India Nu, het enige Nederlandstalige tijdschrift over India. Publicaties: Hub’dulü, verwarring en verwondering in Azië (2003), Iedereen heeft wel wat (2010), Impact van suïcide op GGz-medewerkers (2012), In de psychiatrische kliniek, anekdotes uit de GGz (2013). Bezoek de website van Floris Bijlsma op http://www.florisbijlsma.nl/.

Laatste berichten van Floris Bijlsma (toon alles)