USA: BOVEN- EN ONDERGRONDS IN NEW ORLEANS

De grootste blikvangers van de zuidelijke stad New Orleans zijn de Franse Wijk met historische gebouwen, de regionale kunst van bijvoorbeeld lokale moerasvelden in het Ogden Museum of Southern Art, de jazz en blues door het hele centrum heen en de modderige Mississippi rivier die door de stad stroomt.

 

IMG_2235

 

IMG_2103

 

IMG_2130

 

IMG_2122

 

IMG_2264

 

IMG_2153

 

IMG_2259

 

IMG_2064

Maar zoals in elke stad is er meer dan dat. Ook the big ease New Orleans is een stad als alle andere waar veel mensen buiten de boot vallen. Zeker na de grote orkaan Catharina is de kwetsbaarheid van de stad zichtbaar geworden. Maar de mensen die na de orkaan alles kwijt waren, hebben de stad juist verlaten. De onderkant van de samenleving in de stad is minstens zo aanwezig. Nadat orkaan Catharina door de zuidelijke staten van Amerika raasde, brak de wereldwijde kredietcrisis uit. Mensen die eens eigenaar waren van een goedlopend bedrijf, raakten alles kwijt. Of zij werden ontslagen waar zij al jaren werkten, belandden soms ook in een scheiding en het faillissement was compleet. Vanuit andere gebieden trekken deze mensen juist naar de grote steden toe, ook naar New Orleans.

Buiten alle feestelijkheden in het centrum kom je al gauw slapende mensen tegen aan de rand daarvan. Meestal in een straatje achteraf. Vaak donkere mensen. Niet altijd. Ook in het centrum lopen of zitten bedelaars, soms hele jonge mensen, met dreadlocks en een hond op een matje van wie de Nederlandse Henk en Ingrid zouden zeggen: zoek en baan, en als je die niet kunt vinden, zoek dan verder. Aan de rand van het centrum zit een grote opvang gefinancierd door een kerk. Van pottenkijkers houden ze er niet. Maar de blanke vijftiger John die dienst heeft als wacht bij het hek lacht vriendelijk en vertelt in hoofdlijnen zijn levensverhaal.

Hij heeft altijd goede banen gehad in de detailhandel en later in de vastgoedwereld. Hij werd ontslagen in de aanloop naar de kredietcrisis en hij vond nooit meer een passende baan in die sector. Andere banen brachten te weinig geld op voor het huis dat hij en zijn gezin bewoonden. Hij gleed af naar de drank totdat zijn vrouw en tienerkinderen hem uitkotsten. Het huis werd met enorm verlies verkocht. Die schade is hij nooit meer te boven gekomen. Zijn ex-vrouw hertrouwde met een man die haar deel van de financiële schade dichtte. Hij heeft zijn kinderen nooit meer gezien. Hij trekt van stad naar stad binnen de VS. Overal blijft hij een paar maanden tot hij niet meer in de opvang mag blijven. San Francisco is naar zijn idee de Amerikaanse stad met de beste opvangfaciliteiten voor daklozen zoals hij. Maar ook daar mag je niet eindeloos blijven. Dus trekt hij door het land. En doet hij werkzaamheden voor de daklozenopvang waar hij dan verblijft zodat hij maximaal mag blijven in de opvang. John wijst verschillende mensen aan die betrokken zijn bij drugshandel als een manier om toch aan geld te komen. Hij doet dat zelf niet zegt hij. Veel te gevaarlijk. Zowel omdat de meesten van hen als loopjongens vroeg aan hun eind komen in drugsconflicten, als ook omdat de meesten van hen zelf aan drugs verslaafd zijn of raken. Dat is allemaal niks voor hem. Maar ja, zegt hij, hoe moet ik dan aan wat inkomsten komen? Heb je niet een paar dollar voor me?

 

IMG_2065

 

IMG_2225

 

IMG_2271

The following two tabs change content below.
Jarenlang werkzaam op diverse afdelingen in de klinische psychiatrie. Tegenwoordig verpleegkundige en roosterplanner. Daarnaast actief als freelance journalist. Voorheen redacteur van India Nu, het enige Nederlandstalige tijdschrift over India. Publicaties: Hub’dulü, verwarring en verwondering in Azië (2003), Iedereen heeft wel wat (2010), Impact van suïcide op GGz-medewerkers (2012), In de psychiatrische kliniek, anekdotes uit de GGz (2013). Bezoek de website van Floris Bijlsma op http://www.florisbijlsma.nl/.

Laatste berichten van Floris Bijlsma (toon alles)