VERJAARSRUZIE

Julia is vier jaar geworden. Dat is een feestje waard. Er hangen ballonnen op de galerij van het wooncomplex. Julia woont bij haar vader en zijn nieuwe vriendin. De moeder van Julia komt in de ochtend al – vóór het feestje – op visite. Binnen loopt het snel uit op ruzie.

De moeder van Julia komt een half uur later schreeuwend naar buiten. Ze is totaal overstuur. Ze roept dat is geslagen door haar ex en dat ze dat niet pikt. Ze heeft kleine Julia bij zich. Ook overstuur. De moeder stuift over de galerij, door het trappenhuis en over de parkeerplaats naar haar auto. Vanaf de parkeerplaats roept ze verwensingen naar haar ex op de galerij. Meer mensen zien het gebeuren en kijken elkaar aan.

De zorgen richten allereerst op kleine Julia. Haar moeder moet niet in deze overspannen toestand gaan rijden. Maar niemand zegt iets, doet iets. Jarige Julia wordt nog net niet in de auto gesmeten. Met piepende banden scheurt haar moeder weg.

Het gaat kennelijk goed. Want een kwartier later komt niet de politie om te zeggen dat jarige Julia helaas bij een ongeval om het leven is gekomen, maar Julia’s opa. Hij loopt naar boven. Bij de deur van zijn ex-schoonzoon ontstaat meteen een zware woordenwisseling. Tot een compromis komt het niet. Geschreeuw over en weer. Dan slaat de man zijn ex-schoonzoon in zijn gezicht. Hij valt neer en komt niet meer overeind. De man slaat en schopt hem nog een paar keer en roept dat de jongen zijn ex nooit meer mag aanraken. De jongen blijft liggen, ook als zijn ex-schoonvader al lang is vertrokken. Een paar jongens van elders op de galerij helpen hem overeind en hij strompelt zijn huis in. Er is geen politie gebeld. Waarom ook? Dit is een familiaire aangelegenheid zonder ernstig letsel.

De verwondingen zullen zich pas op langere termijn openbaren. Niet in het minst bij de jarige Julia. Haar grote verjaarsfeest met opblaaskussen op de parkeerplaats voor alle vriendjes en vriendinnetjes gaat ’s middags gewoon door. Maar zonder Julia. Ze is oud genoeg om zich dat nog lang te herinneren.

The following two tabs change content below.
Jarenlang werkzaam op diverse afdelingen in de klinische psychiatrie. Tegenwoordig verpleegkundige en roosterplanner. Daarnaast actief als freelance journalist. Voorheen redacteur van India Nu, het enige Nederlandstalige tijdschrift over India. Publicaties: Hub’dulü, verwarring en verwondering in Azië (2003), Iedereen heeft wel wat (2010), Impact van suïcide op GGz-medewerkers (2012), In de psychiatrische kliniek, anekdotes uit de GGz (2013). Bezoek de website van Floris Bijlsma op http://www.florisbijlsma.nl/.

Laatste berichten van Floris Bijlsma (toon alles)